Rozmiar szelek dobiera się błędnie na jeden z dwóch sposobów: na podstawie rasy zamiast konkretnego psa albo według tabeli innego producenta. Oba problemy rozwiązuje wykonanie dwóch pomiarów i sprawdzenie tabeli produktu, który rzeczywiście zamierzasz kupić.
Pomiar, który decyduje o rozmiarze
Obwód klatki piersiowej — mierzony w jej najgłębszym miejscu, tuż za przednimi łapami — stanowi podstawę niemal każdej tabeli. Zmierz go miękką taśmą krawiecką, gdy pies stoi równo na wszystkich łapach, a nie siedzi. Taśma powinna przylegać, ale nie ściskać sierści.
Obwód szyi to drugi pomiar, wykonywany niżej niż miejsce noszenia obroży, tam, gdzie szyja łączy się z barkami. Niektóre konstrukcje go wymagają, a inne nie.
- Najpierw zmierz psa, potem sprawdź tabelę danego produktu. Dwaj producenci mogą oznaczać ten sam obwód jako S i M.
- Jeśli wynik wypada między dwoma rozmiarami, decyduje zakres regulacji. Rozmiar, w którego środkowej części zakresu mieści się pies, lepiej zachowuje kształt niż taki, który trzeba maksymalnie poluzować lub zacisnąć.
- U psów długowłosych pomiar może dawać większy wynik niż rzeczywisty rozmiar ciała. Mierz przy ciele, a nie po zewnętrznej warstwie futra.
- Rosnący pies wyrośnie z pierwszych szelek. To normalne, a nie błąd w doborze rozmiaru.
Sprawdzenie dopasowania po założeniu
Pod każdy pasek powinny płasko wsunąć się dwa palce, bez użycia siły. Żaden element nie powinien znajdować się pod pachą, gdzie pasek ociera przy każdym kroku, a część piersiowa powinna omijać przednią część stawu barkowego, aby przednie łapy mogły poruszać się swobodnie. Zanim uznasz, że szelki pasują, obserwuj psa w ruchu: model, który wygląda dobrze, gdy pies stoi, może ograniczać go w kłusie.
Kształty i ich przeznaczenie
- Przód w kształcie litery Y przebiega po obu stronach mostka i pozostawia barki swobodne. To kształt najczęściej wybierany dla psów pokonujących długie trasy.
- Pasek poprowadzony w poprzek klatki piersiowej ułatwia szybkie zakładanie i przebiega przez okolicę barków, zamiast ją omijać.
- Modele step-in, w które pies wchodzi łapami, sprawdzają się u psów, które nie lubią przekładania czegokolwiek przez głowę.
- Zaczep na grzbiecie to uniwersalne miejsce przypięcia smyczy. Zaczep z przodu zmienia kierunek, w którym przekierowywana jest siła ciągnięcia.
Przedni zaczep jest elementem sprzętu, a nie metodą szkolenia. Zmienia to, co dzieje się, gdy pies ciągnie; nie uczy go przestać. Nad ciągnięciem pracuje się podczas szkolenia, a właściwą osobą do tego jest trener.
Psa, który ma trudności z poruszaniem się lub reaguje na dotyk w okolicy klatki piersiowej albo barków, powinien zbadać lekarz weterynarii przed doborem szelek. Problem z dopasowaniem i problem bólowy mogą z zewnątrz wyglądać podobnie, ale tylko jeden z nich da się rozwiązać paskiem.
Zmierz psa takiego, jaki jest dzisiaj
Sierść, wzrost i zmiany kondycji ciała mogą sprawić, że pies będzie potrzebował innego rozmiaru. Mierz przez sierść w jej codziennym ułożeniu, przykładając taśmę płasko, ale jej nie zaciskając. Powtórz pomiar obwodu klatki piersiowej raz; jeśli oba wyniki się różnią, wykonaj trzeci pomiar i przyjmij powtarzający się wynik. W przypadku rosnącego psa zapisz datę obok wyniku i zmierz go ponownie przed wymianą szelek.
Zakres regulacji jest równie ważny jak oznaczenie rozmiaru
Według tabeli pies może mieścić się w danym rozmiarze, choć przy jednym z krańców zakresu regulacji niemal nie pozostaje zapas. To niewielki margines na grubą zimową sierść, wzrost lub nieco inną budowę ciała. Wybierz rozmiar, w którego podanym zakresie pomiar mieści się z zapasem, a następnie sprawdź, czy da się wygodnie korzystać ze wszystkich punktów regulacji bez umieszczania klamer pod pachami lub na gardle.
Sprawdź okucia pod obciążeniem
Przyjrzyj się połączeniom kółka do smyczy, klamer i taśm, a nie tylko temu, jak wyglądają na półce. Taśmy powinny leżeć płasko w regulatorach, klamry pewnie się zamykać, a punkt przypięcia smyczy nie powinien skręcać szelek przy pociągnięciu. Elementy odblaskowe poprawiają widoczność, ale nie zastępują światła tam, gdzie jest potrzebne.
U psów, które przestraszone wycofują się ze sprzętu, dopasowanie jest kwestią bezpieczeństwa. Konstrukcja z trzema paskami lub utrudniająca wyswobodzenie się może zapewniać dodatkowy punkt podparcia za klatką piersiową, ale nadal trzeba ją dopasować i przetestować w bezpiecznym miejscu, zanim zaufa się jej na zewnątrz.
Dwuminutowa kontrola dopasowania
- Wsuń dwa palce płasko pod każdy pasek, bez wciskania ich na siłę.
- Sprawdź, czy szelki nie uciskają gardła, pach i przedniej części stawu barkowego.
- Obserwuj, jak pies chodzi, skręca, siada i opuszcza głowę.
- Delikatnie napnij smycz w kierunku, w którym będzie ciągnąć.
- Ponownie sprawdź dopasowanie po dziesięciu minutach ruchu, gdy paski się ułożą.
